Slow living, onthaasten, mindfulness; vrouw zijn is topsport!

Slow living, onthaasten, mindfulness; vrouw zijn is topsport!

Slow living, onthaasten, mindfulness; vrouw zijn is topsport!

Herken je dat: de keuze tussen even lekker niets doen, een boekje lezen, of eerst even dat klusje afmaken en dan ga ik zitten. Dat overkomt mij toch eigenlijk te vaak!

En dan toch weer in de stress raken als er iets tussen komt, op het moment dat ik eindelijk mezelf een momentje rust gunt. Ik neem me steeds voor om te onthaasten, en vraagt me af waarom dat niet lukt.

Hoe druk wil je het hebben

Wij moeders van nu hebben het druk, soms lijkt het wel topsport. Tenminste, het voelt als een topprestatie door alle druk die we onszelf opleggen. Naast het moederschap, willen we ook graag een carrière, een goede echtgenote, vriendin, dochter etc. zijn.  Daarbij komt nog eens dat we allemaal op een leeftijd komen dat er ook nog mantelzorgen bij kan komen.

Soms is het leven net een circus, door alle onverwachte situaties die we tegenkomen omdat we veel ballen in de lucht proberen te houden. Want natuurlijk loopt niet altijd alles op rolletjes. Het enige wat we in de hand hebben, is de manier waarop we ermee omgaan. En daarbij kunnen we wel een extra steuntje gebruiken van al het goede dat de natuur te bieden heeft.

Stress kun je beter voorkomen dan genezen:zorg in ieder geval dat je altijd een flesje rescue (bachbloesem) bij de hand hebt. Eigenlijk onmisbaar in elke EHBO doos.

Alle ballen in  de lucht

Alle ballen in de lucht geeft volle handen,

Alle ballen in de lucht geeft een stijve nek,

Alle ballen in de lucht betekent niet zien wat er om je heen is,

Een vallende bal maakt jou bijna gek.

Dat wil je vermijden, wil je ontlopen, mag niet gebeuren want anders dan……

Zegt je kind misschien, mama, zal ik je helpen, ik vind je lief, kijk wat ik kan.

Een bal kan ook stuiteren, is flexibel en vrij,

Hij kan tegen een stootje, net zoals jij.

Laat die bal dus maar eens vallen en aanschouw wat hij doet,

En laat het symbool staan voor de gedachte dat jij niet zoveel “moet”.

(Mindfullmama, Iris Bouwman)

Slow living, onthaasten, mindfulness

Steeds vaker komt de term slow living voorbij. Onthaasten. Mindfulness.

Probeer dat maar eens toe te passen in de drukte van alledag, waarin het gezin al je aandacht opeist als je niet uitkijkt.

Als je mindfulness in de praktijk wilt toepassen, sta je met je gehele aandacht stil bij wat je aan het doen bent. Bekijk je het huishouden op die manier, sla je twee vliegen in één klap. Makkelijker gezegd dan gedaan, hoor ik menig moeder al zuchten.

 

Slow living, onthaasten, mindfulness; vrouw zijn is topsport!

 

Oefening baart kunst

Als er een plek is waar je wel wat mindfulness kan gebruiken, dan is het wel in de supermarkt. Hoe blijf je in het nú in de supermarkt?

  • Maak een boodschappenlijstje: je blijft in het nu, omdat je weet wat je zoekt en je niet wordt afgeleid omdat je steeds moet nadenken wat je nodig hebt.
  • Betrek je kind bij het boodschappen doen door bijvoorbeeld de opdracht te geven het toetje uit te kiezen. Geef hem zijn eigen verantwoordelijkheid.
  • Beschrijf samen met de kinderen de producten tijdens het boodschappen doen, heel erg hier en nu, ook goed om bewust te leren kijken zonder gebabbel in je hoofd.

Nieuwe patronen

Het doel is dus dat je op een gegeven moment het nieuwe patroon jezelf eigen hebt gemaakt en er niet meer bij na hoeft te denken. Het gaat vanzelf!

Rustig ademhalen, zelf even je innerlijke rust vinden en kijken wat er gebeurt als je met liefde naar de kinderen reageert in plaats van mopperen en waarschuwen.

Geef jezelf de ruimte

Kijk met compassie naar jezelf, als je niet perfect hoeft te zijn van jezelf, krijg je meer plezier in wat je doet. Als iedereen perfect zou zijn, dan wordt het leven wel erg saai, toch? Dus neem jezelf niet altijd al te serieus en lach om wat mis gaat.

“Iedereen accepteert me zoals ik ben. Nu ik nog”. (Loesje)

Neem jij voldoende tijd voor jezelf of kom je jezelf nogal eens tegen?
Foto: Lesly Juarez

Schrijver | Waar is Mam
Ik ben Jolanda Huijsmans, 54 jaar, getrouwd en moeder van een zoon van 27. Al bijna 30 jaar werk ik in de zorg, met mensen met een verstandelijke beperking. Op vele plekken gewerkt, de laatste 4 jaar werk ik als gezinsondersteuner. Ouders met een licht verstandelijke beperking, die kinderen en een huishouden hebben, ondersteun ik in de dagelijkse gang van zaken. Dit werk combineer ik met mijn eigen bedrijf, dat ik samen met mijn zoon heb opgezet.

Ik ben heel benieuwd naar jouw reactie?