Ouders die na een scheiding nauwelijks met elkaar kunnen praten, maar toch allebei goed voor hun kinderen willen zorgen: voor hen is parallel ouderschap soms de beste oplossing. Bij parallel ouderschap voeden beide ouders hun kinderen elk op hun eigen manier op, zonder dat ze dat onderling afstemmen. Er is dus geen gezamenlijk overleg over opvoeding, regels of dagelijkse beslissingen.
Hoe werkt parallel ouderschap in de praktijk?
Bij parallel ouderschap leven de twee opvoedwerelden grotendeels los van elkaar. Als het kind bij vader is, maakt vader de beslissingen. Als het kind bij moeder is, doet moeder dat. De ouders hebben zo min mogelijk contact met elkaar en bemoeien zich niet met elkaars aanpak.
Dat klinkt misschien verwarrend voor een kind, maar het grote voordeel is dat er minder conflict is. De kinderen merken thuis bij allebei de ouders meer rust, omdat die ouders niet voortdurend in discussie gaan of ruzie maken over de opvoeding.
Communicatie verloopt bij parallel ouderschap meestal via een neutraal middel, zoals een app of een schriftje. Directe gesprekken, telefoontjes of ontmoetingen worden zoveel mogelijk vermeden om conflicten te voorkomen.
Wat is het verschil met co-ouderschap?
Bij co-ouderschap werken ouders samen aan de opvoeding. Ze stemmen regels af, overleggen over school en vrije tijd, en proberen zoveel mogelijk één lijn te trekken. Dat vraagt veel communicatie en een zekere mate van vertrouwen tussen de ouders.
Parallel ouderschap vraagt dat niet. Hier gaat het juist om het zo min mogelijk contact hebben. De kinderen wisselen wel regelmatig tussen de twee huizen, maar de ouders hoeven elkaar daarvoor nauwelijks te spreken. Het is een vorm van ouderschap waarbij de scheiding tussen de twee werelden bewust wordt aangehouden.
Voor wie is parallel ouderschap geschikt?
Parallel ouderschap is geen eerste keuze, maar kan een uitkomst zijn als co-ouderschap niet werkt. Het is vooral geschikt in situaties waarbij:
- Er sprake is van een hoog conflict tussen de ouders, ook wel een vechtscheiding genoemd.
- Iedere poging tot overleg uitloopt op ruzie of spanning.
- De kinderen last hebben van de conflicten tussen de ouders.
- Een van de ouders of allebei de ouders behoefte hebben aan duidelijke grenzen en afstand.
- Directe communicatie meer kwaad doet dan goed.
Parallel ouderschap geeft beide ouders de ruimte om een goede ouder te zijn, los van de andere ouder. Het contact met de ex-partner wordt tot een minimum beperkt, zodat het conflict niet steeds opnieuw oplaait. Het resultaat is dat de kinderen in beide huizen een stabielere omgeving ervaren.
Wat zijn de nadelen?
Parallel ouderschap brengt ook uitdagingen mee. Kinderen leven in twee werelden die soms heel anders zijn. De regels thuis bij vader kunnen compleet anders zijn dan bij moeder. Dat kan in het begin verwarrend zijn, zeker voor jonge kinderen.
Daarnaast vraagt parallel ouderschap om duidelijke en goed vastgelegde afspraken. Denk aan een uitgewerkt ouderschapsplan met heldere regels over zaken als schoolkeuze, medische beslissingen en vakanties. Juist omdat er geen overleg is, moeten de afspraken vooraf zo concreet mogelijk zijn.
Tot slot is parallel ouderschap niet geschikt in situaties waarbij er risico is op oudervervreemding, waarbij een kind wordt beïnvloed om de andere ouder af te wijzen. In zulke gevallen is meer begeleiding nodig.
Hoe leg je de afspraken vast?
Een goede basis is een gedetailleerd ouderschapsplan. Daarin leg je vast wie welke beslissingen neemt, hoe de verdeling van tijd eruitziet en hoe jullie communiceren. Zorg dat het plan zo concreet is dat er zo min mogelijk ruimte is voor discussie achteraf.
Laat je hierbij begeleiden door een mediator, advocaat of andere professional die ervaring heeft met hoog-conflictsituaties. Zij kunnen helpen om het plan op te stellen en kunnen ook later als tussenpersoon optreden als er toch vragen of problemen ontstaan.
Rust voor het kind staat voorop
Parallel ouderschap is geen ideale situatie, maar soms de meest eerlijke keuze voor kinderen die opgroeien tussen twee ouders die niet samen door één deur kunnen. Door de strijd los te laten en elk in het eigen huis goed voor de kinderen te zorgen, kunnen kinderen toch opgroeien met twee betrokken ouders. En dat is uiteindelijk waar het om gaat.
Veelgestelde vragen
Is parallel ouderschap hetzelfde als geen contact meer hebben met de andere ouder?
Nee, bij parallel ouderschap is er nog steeds contact, maar dat wordt zoveel mogelijk beperkt en via neutrale kanalen geleid. De kinderen wisselen nog gewoon tussen beide ouders. Het gaat erom dat ouders elkaar niet meer hoeven te spreken over dagelijkse opvoedkeuzes.
Kunnen kinderen goed omgaan met twee verschillende opvoedstijlen?
Kinderen kunnen zeker leren omgaan met twee verschillende huisregels, zolang beide omgevingen veilig en stabiel zijn. Het helpt als kinderen weten wat ze kunnen verwachten bij vader en bij moeder, ook al zijn die verwachtingen niet hetzelfde.
Moet parallel ouderschap officieel worden vastgelegd?
Het is sterk aan te raden om de afspraken rondom parallel ouderschap vast te leggen in een ouderschapsplan. Omdat er bij parallel ouderschap weinig tot geen overleg is, moeten alle afspraken van tevoren zo duidelijk mogelijk op papier staan. Een mediator of advocaat kan daarbij helpen.
Kan parallel ouderschap later overgaan in co-ouderschap?
Dat is mogelijk. Als het conflict tussen de ouders na verloop van tijd afneemt en de communicatie verbetert, kan er ruimte ontstaan voor meer samenwerking. Dit gaat meestal geleidelijk en vraagt begeleiding van een professional.
Geef een reactie